Het gebied ten noorden van Bilthoven is bijzonder afwisselend. Het is waar de Utrechtse Heuvelrug eindigt en overgaat in veengebied, het verschil tussen droge grond en natte veen. Dat lijkt misschien niet zo veel voor te stellen, maar kun je heel goed terugzien in het landschap. De rode route laat je in 2 kilometer kennismaken met dit verschil. Met 3,5 kilometer neemt de witte route je wat verder mee door dit gebied. 

Bossen vol met grove dennen, zijn stiekem toch altijd m’n lievelings. Het licht valt er altijd zo mooi doorheen. De stukken met dennen worden afgewisseld met bossen met andere typen bomen, zoals lariksen en douglas. Maar vooral: tussen de bossen door kom je uit op prachtige heidevelden, die nu al, midden in de zomer, in bloei stonden! 

Op veel strategisch geplaatste bankjes kun je even zitten en genieten van de natuur om je heen. In de verte hoorden we af en toe een specht en hoorden we van alles ritselen, zeker tussen de enorme hoeveelheid varens die het erop liet lijken dat we Jurassic Park waren binnengelopen. Later lazen we terug dat dit gebied ontzettend aantrekkelijk is voor dassen. Ze wonen in de droge bosgebieden, maar vinden hun voedsel op de vochtige veenweiden.