Het Zwanenwater staat erom bekend dat het de twee grootste duinmeren van West-Europa bevat. Het gebied is rijk aan vogels en als je eind mei komt schijnen er duizenden prachtige orchideeën te bloeien. Helaas hadden wij te weinig research gedaan van tevoren en waren we er op een grauwe decemberdag. Maar gelukkig hebben grijze luchten en de diepgroene kleur van natgeregende planten ook zo hun charme. We volgden de gele paaltjes, de Langs het Eerste Water-route van 2,5 km. Er loopt nog een route door het gebied, eentje van 5,8 km. Bovendien gaat er vanaf de parkeerplaats ook nog een rondje van 3,3 km de polder in. 

Het grondwater stond enorm hoog toen we aankwamen bij het Zwanenwater in Callantsoog. We hadden al een waarschuwing op de website van Natuurmonumenten zien staan en bovendien hing er een briefje op het bord met de routebeschrijving dat het verstandig was om je laarzen aan te trekken. Dapper klommen we op onze redelijk waterdichte wandelschoenen een eerste duintje over. “Hier zitten blauwborstjes!” vertelde Josien enthousiast, terwijl ze haar verrekijker in de aanslag hield. “Hoe zien die eruit?” vroeg ik haar, terwijl we een weidse open plek doorkruisden. Even keek ze me met opgetrokken wenkbrauw aan. “Als een roodborstje… Maar dan dus blauw.” Aha.

De gele paaltjes zouden ons naar één van de grote duinmeren leiden, Het Eerste Water, maar al snel bleek dat de doorgang werd ons al snel versperd door het hoge grondwater. Natuurmonumenten had zeker niet overdreven, maar zelfs met laarzen hadden we niet verder gekund. Een bikini was een véél betere optie geweest.