Aan het eind van een regenachtige morgen liepen we een korte route van 2,28 km over Landgoed Oud Groevenbeek, nabij Ermelo. Er loopt een rode route, deze is specifiek ingericht voor blinden en slechtzienden en zeer toegankelijk voor mensen in een rolstoel. Wij volgden echter de gele pijlen, omdat die langs een landhuis, een eeuwenoude kas en een watertoren liep, die wij wel even van dichterbij wilden bekijken. 

De route begint dwars door een bos met brede lanen, waarover je af en toe kunt doorkijken naar het torentje van het landhuis. Omdat het regende, was het bos extra groen en rook het extra lekker. Door het gebied zijn een aantal grafheuvels te vinden. Deze zijn gemaakt in de periode tussen 2500 en 1500 voor Christus en zijn door Natuurmonumenten hersteld. Dat betekent dat de heuvels boomvrij gemaakt zijn en dus niet meer aangetast worden door de wortels. Als je goed om je heen kijkt, kun je er vijf terugvinden. Wij hebben niet zo heel goed opgelet en kwamen er maar één tegen. Oeps.

Na een schattig bruggetje over één van de zogenaamde ‘sprengen’ en een rondje om een groot veld, kwamen we uit bij het landhuis Oud Groevenbeek. Dit landhuis is gebouwd in 1907 in Jugendstil. Schuin tegenover staat een grote druivenkas, waar al een ruime eeuw druiven gekweekt worden voor wijn. Daarachter is in de verte een watertoren te zien, die eruitziet alsof Doornroosje er in ligt te slapen. Al een tijdje, want het ziet er ook een beetje donker uit. Blijkbaar zijn er verschillende soorten vleermuizen te zien, maar die hebben we niet voorbij zien vliegen (waarschijnlijk omdat we er midden op de dag waren).