Het vogelobservatorium Tij is een prachtig gebouw in de vorm van het ei van een stern. Een korte route van zo’n anderhalve kilometer brengt je naar dit bijzondere gebouw aan het Haringvliet. 

We hadden ontzettend veel geluk toen we deze route liepen, want we hadden gerekend op regen en grauw weer, maar toen we uit de auto stapten, brak de lucht open en liepen we opeens in de zon. Het pad naar het observatorium is in eerste instantie niet zo heel spannend: dwars door de duinen, je hoort de herrie van industrie en van de wind die door de masten klappert van de zeilboten in de haven. 

Daarna daal je een trap af en kom je in iets natter gebied. Een vlonderpad brengt je hier verder. Dat loopt over ondergelopen duingebied en zorgt dat je voeten in ieder geval dáár droog blijven. Maar wij hadden iets verderop minder geluk, waar het pad tot enkelhoogte ondergelopen was.